Jump to Navigation

Dzielna niewiasta

"Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O len się stara i wełnę, pracuje starannie rękami.  Podobnie jak okręt kupiecki żywność sprowadza z daleka. Wstaje, gdy jeszcze jest noc, i żywność rozdziela domowi, a obowiązki - swym dziewczętom. Myśli o roli - kupuje ją: z zarobku swych rąk zasadza winnicę.  Przepasuje mocą swe biodra, umacnia swoje ramiona. Już widzi pożytek z swej pracy: jej lampa wśród nocy nie gaśnie. Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Dla domu nie boi się śniegu, bo cały dom odziany na lata, sporządza sobie okrycia, jej szaty z bisioru i z purpury. W bramie jej mąż szanowany, gdy wśród starszyzny kraju zasiądzie. Płótno wyrabia, sprzedaje, pasy dostarcza kupcowi. Strojem jej siła i godność, do dnia przyszłego się śmieje. Otwiera usta z mądrością, na języku jej miłe nauki. Bada bieg spraw domowych, nie jada chleba lenistwa. Powstają synowie, by szczęście jej uznać, i mąż, ażeby ją sławić: Wiele niewiast pilnie pracuje, lecz ty przewyższasz je wszystkie. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie chwalą jej czyny." (Prz 31,10-31)

Po prawej stronie obraz Jana Matejko "Jadwiga Królowa Polski"

"Chcę zatem, żeby młodsze wychodziły za mąż, rodziły dzieci, były gospodyniami domu, żeby stronie przeciwnej nie dawały sposobności do rzucania potwarzy." (1 Tym 5,12)

"Tak samo żony niech będą poddane swoim mężom, aby nawet wtedy, gdy niektórzy z nich nie słuchają nauki, przez samo postępowanie żon zostali [dla wiary] pozyskani bez nauki, gdy będą się przypatrywali waszemu, pełnemu bojaźni, świętemu postępowaniu. Ich ozdobą niech będzie nie to, co zewnętrzne: uczesanie włosów i złote pierścienie ani strojenie się w suknie, ale wnętrze serca człowieka o nienaruszalnym spokoju i łagodności ducha, który jest tak cenny wobec Boga. Tak samo bowiem i dawniej święte niewiasty, które miały nadzieję w Bogu, same siebie ozdabiały, a były poddane swoim mężom." (1P 3, 1-5)

Kobiety w odróżnieniu od mężczyzn doznają przywileju rodzenia dzieci. W pełnej rodzinie wychowują dzieci wspólnie z mężem, ale to dzięki staraniom kobiet jest w domu ognisko domowe: posiłki, posprzątane, ugotowane... Jest to bardzo zaszczytna rola, którą pełniła Matka Boża rodząc i wychowując Jezusa wspólnie ze św. Józefem.

"Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem,  aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo." (Ga 4,4-5)

Święta Elżbieta urodziła św. Jana, który przygotował drogę Panu Jezusowi.

"Powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie ma większego od Jana. Lecz najmniejszy w królestwie Bożym większy jest niż on." (Łk 7,28)

W Piśmie Świętym można znaleźć więcej przykładów dzielnych niewiast, które wspólnie z mężami poświęciły lata na wychowanie wspaniałych ludzi. Jest to bardzo trudne wyzwanie wychować dziecko na wspaniałego człowieka.

Jednak w Piśmie Świętym znajdujemy też kobiety wojowniczki np. Judyta, której historia została opisana w księdze Judyty o tym jak sprytnym sposobem pokonała potężnego króla:

"Albowiem mocarz ich nie zginął z ręki młodzieńców, ani nie uderzyli na niego synowie tytanów, ani nie napadli na niego olbrzymi giganci, ale Judyta, córka Merariego, obezwładniła go pięknością swojego oblicza." (Jdt 16,6)

"Jak słońce wschodzące na wysokościach Pana, tak piękność dobrej kobiety między ozdobami jej domu." (Syr 26,16)

 

Mama czuwa Mama wie
Czego każde dziecko chce
Mama kocha Mama wie najlepiej
Czego mi brakuje
Czego potrzebuje
Mama kocha Mama wie najlepiej

Nie potrzebne Mamie
Brylanty, złoto i korona
Ona piękna jest bez tego
I Błogosławiona

Można Ciebie namalować
Można o Tobie śpiewać
Bo Ty jesteś najpiękniejsza
Bo Ty jesteś Królowa Nieba

Arka Noego "Mama królowa"



Article | by Dr. Radut