Jump to Navigation

Jak dobrze ustawić się na wieczność?

Nieraz mówi się o tym jak ustawić się na całe życie, czy zdobyć dobrą posadkę na pewien czas, ale czy można się dobrze ustawić na wieczne czasy? Wieczność to jest coś trudnego do wyobrażenia, często składając życzenie używa się sformułowania 100 lat życia, na pudełkach z grami można spotkać napis od kilku lat do 99, przyjęło się, że jak już ktoś żyje 100 lat to jest to bardzo długo... Wieczność to jest nie 100, nie 1000 lat ale jeszcze dużo więcej, to jest nieskończenie długo. Współczesny człowiek bardzo wiele wysiłku wkłada żeby przejść przez różne szkoły, studia, kursy, aby zdobyć dobrą pracę i ustawić się w życiu i skupiając się na tym co doczesne łatwo zapomina o tym co wieczne a przecież bardziej długotrwałe.
Kościół podaje, że po śmierci dusza może być w trzech miejscach: niebie, czyśćcu albo piekle. Najlepiej jest pójść od razu do nieba – wiecznej szczęśliwości z Bogiem, ale dusze, które nie są odpowiednio przygotowane muszą przed wejściem do nieba oczyścić się w czyśćcu z wszelkich grzechów i zaniedbań zgodnie z okazaną Bożą Łaską, a kto dobrowolnie odrzucił miłość Boga ten idzie do piekła „gdzie robak nie umiera i ogień nie gaśnie” (Mk 9,48). Wiadomo najlepiej iść od razu do nieba, ale tutaj pojawia się następne pytanie czy w niebie wszyscy są równi, czy staramy się oto, żeby być w niebie czy żeby zdobyć dobrą pozycję w niebie?

 

Hierarchia w niebie

Według opisów Pisma Świętego, nauki kościoła oraz objawień świętych wiadomo, że w niebie istnieje hierarchia:

„Ten Wielki Majestat Boży, który głębiej poznałam, który wielbią duchy niebieskie, według stopnia łaski i hierarchii, na które się dzielą,” (Dz 779)

Bóg Ojciec zasiada na tronie razem ze swoim synem:

„Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie.” (Ap 3,21)

W innym miejscu czytamy dokładniejszy opis z którego wynika, że koło Boga zasiada 24 starców, 7 archaniołów oraz cztery Zwierzęta (Serafiny):

„Doznałem natychmiast zachwycenia: A oto w niebie stał tron i na tronie [ktoś] zasiadał. A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika, a tęcza dokoła tronu - podobna z wyglądu do szmaragdu. Dokoła tronu - dwadzieścia cztery trony, a na tronach dwudziestu czterech siedzących Starców, odzianych w białe szaty, a na ich głowach złote wieńce. A z tronu wychodzą błyskawice i głosy, i gromy, i płonie przed tronem siedem lamp ognistych, które są siedmiu Duchami Boga. Przed tronem - niby szklane morze podobne do kryształu, a w środku tronu i dokoła tronu cztery Zwierzęta pełne oczu z przodu i z tyłu:” (Ap 4,2-6)

Wiadomo też, że Bóg wybrał Maryję na Matkę swojego Syna i dzięki temu Maryja ma wysokie miejsce w niebie, chociaż nie wiadomo dokładnie jakie:

„Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.” (Łk 1,48-49)

Poniżej Boga oraz Matki Bożej są aniołowie, jest nawet określenie Matki Bożej Anielskiej:

„A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, i na oblicza swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu,” (Ap 7,11)

Pośród aniołów również jest hierarchia, więcej np. na stronie /Wiara/Kto_jest_kim/Chory_anielskie

Gdzieś w tej hierarchii bytów niebieskich znajdują się święci, czyli ludzie, którzy po śmierci weszli do nieba, chociaż w Piśmie Świętym takie określenie odnosi się też do ludzi na Ziemi:

„W Nim bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym.” (Ef 1,4-6)

Pan Jezus powiedział, że w niebie jest wiele mieszkań tak więc każdy może się postarać o to wieczne mieszkanko:

„W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce.” (J 14,2)

 

Czy człowiek ma wpływ na swoją pozycję w niebie?

Już za czasów Pana Jezusa ludzie myśleli o tym jakby się ustawić na wieczność w niebie. Przykładem jest matka synów Zebedeusza, która zwróciła się bezpośrednio do Pana Jezusa z taką prośbą:
„Wtedy podeszła do Niego matka synów Zebedeusza ze swoimi synami i oddając Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: Czego pragniesz? Rzekła Mu: Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie. Odpowiadając Jezus rzekł: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić? Odpowiedzieli Mu: Możemy. On rzekł do nich: Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale [dostanie się ono] tym, dla których mój Ojciec je przygotował.” (Mt 20,20-23)

Pan Jezus powiedział, że tylko Bóg Ojciec decyduje o tym miejscu, jednak dał wskazówkę żeby mieć dobrą pozycję trzeba pić kielich cierpień, który pije Bóg. Wiele cierpień na Ziemi daje wysoki stopień świętości w niebie:

„Dusza Moja była ścieśniona śmiertelnym smutkiem i tobie daję cząstkę tych cierpień, dla Mojej szczególnej miłości ku tobie i dla wysokiego stopnia świętości, jaki ci przeznaczam w niebie. Dusza cierpiąca jest najbliżej Mego Serca.” (Dz 1487)

Jednym ze  sposobów na uzyskanie lepszej pozycji w niebie jest wstąpienie do zakonu (albo prawdziwe oddanie swojego życia na służbę Bogu):

„I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne odziedziczy.” (Mt 19,29)

„Te gwiazdy to są dusze wiernych chrześcijan, a księżyc, to są dusze zakonne. Widzisz, jak wielka różnica światła jest miedzy księżycem a gwiazdami, tak w niebie jest wielka różnica miedzy dusza zakonną, a wiernego chrześcijanina.” (Dz 424)

W innym miejscu Pisma Świętego odnajdujemy kolejną wskazówkę aby być wielkim w niebie trzeba wypełniać wszystkie nawet najmniejsze przykazania i uczyć tak innych ludzi:
„Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim." (Mt 5,18-19)

Pan Jezus ucząc apostołów podał dokładną wskazówkę jak stać się największym w niebie:

„W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim? On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim.” (Mt 18,1-4)

„Każde uniżenie duszy twojej widzę i nic nie uchodzi uwagi Mojej – pokornych wywyższam, aż do tronu Swego, bo tak chcę.” (Dz 282)

Tak więc najlepszą pozycję w niebie można osiągnąć poprzez jak największą miłość do Boga, a tym samym do innych ludzi, których Bóg miłuje oraz pokorę.

„prawdziwa wielkość jest w miłowaniu Boga i w pokorze.” (Dz 424)

„On mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.” (Mt 22,37-39)

 

Jak gromadzić skarby w niebie?

Czy w ogóle trzeba gromadzić jakieś skarby w niebie? Jeśli zdobędziemy miłość i pokorę to będziemy najwięksi w Królestwie Bożym. Z jednej strony tak, ale z drugiej Pan Jezus mówi o potrzebie gromadzenia skarbów w niebie:

„Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje." (Mt 6,17-21)

„O, gdyby dusze umiały gromadzić sobie skarby wieczne, nie byłyby sądzone, uprzedzając sądy Moje Miłosierdziem.” (Dz 1316-1317)

Skarby zdobywane w niebie zdobią duszę, nadają jej większą jasność:

"Dziękuję Ci, Oblubieńcze mój najukochańszy za godność, którą mi darowałeś, a szczególnie za herby królewskie, które mnie od dziś zdobią, a których nawet Aniołowie nie mają, to jest: krzyż, miecz i cierniowa korona. Ale, Jezu mój, ponad wszystko dziękuje Ci za Serce Twoje. – Ono mi wystarcza za wszystko." (Dz 240)

„Dziś rano przyszła do mnie Dziewica - św. Barbara i poleciła mi, abym przez dziewięć dni ofiarowała Komunię świętą za Polskę - kraj swój, a tym uśmierzysz zagniewanie Boże. Dziewica ta miała koronę z gwiazd i miecz w ręku, jasność korony była ta sama, co i miecza, suknię miała białą, włosy rozpuszczone, była tak piękna, że gdybym nie znała Najświętszej Panny, myślałabym, że to Ona. Teraz rozumiem, że odrębną pięknością odznaczają się wszystkie dziewice, odrębna piękność z nich bije.” (Dz 1251)
Więcej o gromadzeniu skarbów w niebie można poczytać na /Zdobywca_skarbow/Jak_zdobywac/Trofea

Pan Jezus powiedział, że kiedy przyjdzie zapłaci każdemu według wkładu jego pracy tak więc warto się przyłożyć do własnego zbawienia oraz innych osób.

„Kto krzywdzi, niech jeszcze krzywdę wyrządzi, i plugawy niech się jeszcze splugawi, a sprawiedliwy niech jeszcze wypełni sprawiedliwość, a święty niechaj się jeszcze uświęci. Oto przyjdę niebawem, a moja zapłata jest ze Mną, by tak każdemu odpłacić, jaka jest jego praca.” (Ap 22,11-12)

 

Podsumowanie

Każdy kiedyś stanie przed Bogiem i będzie musiał zdać sprawę ze swojego życia. Jeśli Bóg skieruje duszę ludzką do nieba to oczywiście nie trzeba będzie zdawać sprawy ze swojego życia przed innymi istotami, ale warto postarać się aby dusza zajaśniała większym blaskiem, była przyozdobiona w herby królewskie oraz różne cnoty aby przez wieczność inni mogli widzieć jak w całej duszy rozkwitła miłość.



Article | by Dr. Radut